— Man of the North – Człowiek z Północy

Jak już wcześniej wspominałem, nigdy nie przepadałem za tą kapelą. Zawsze wydawała mi się to band krzykaczy ze Stanów, grająca muzyczkę dla dzieciaków jeżdżących na desce/bmx. Może za bardzo się kryłem w „swojej southernowej jaskini” z której, koniec końców, udało mi się wyjść. Zaczęło się to od jednego kawałka z rzeczonej płyty, którym jest „Redneck”.

Prawda, że dobre? Mnie ten kawałek rozwalił… muszę przyznać, że takich „ciarów” nie wywoływała u mnie żadna kapela dłuższego czasu. Cały album „Sacrament” ma w sobie dużo groove’a: gitary tną aż miło, raz jest melodyjnie, a raz zasuwają na złamanie karku. Sekcja rytmiczna, a w szczególności bębniarz (podobno jeden z lepszych w metalu) tłucze jakby to miał by być jego ostatni kawałek. Co do wokalu to, Randy Blythe też nieźle zdziera gardło: growl’uje, drze ryja, monorecytuje i o dziwo tak samo jak na albumie tak i na żywo wypada.

Lamb of God, kapela co do której strasznie się pomyliłem, ale się zrehabilitowałem i aktualnie jedna z najlepszych „nowożytnych” kapel . Polecam wszystkim…